آیا افرادی که نابینای مادرزاد هستند،خواب می بینند؟

بله، نابیناهای مادرزاد هم چیزی به نام رویا دارند، اما این افراد و کسانی که پیش از پنج سالگی بینایی شان را از دست می دهند، در خوابشان چیزی نمی بینند، هر چند رویاهایشان از نظر جزییات، احساسات و روایت، دست کمی از رویاهای مردم بینا ندارد .

افرادی که بعد از ۷ سالگی نابینا می شوند، تا بیست، سی سال بعد از نابینایی، همچنان خوابهایی با مولفه های تصویری الهام گرفته از خاطرات کودکی می بینند، که البته به مرور زمان، مانند عکسهای یک آلبوم قدیمی، وضوح و شفافیت خود را از دست می دهد .

نابینایی در فاصله بین ۵ تا ۷ سال، بسته به دیگر شرایط، به یکی از این دو وضعیت یا ترکیبی از آنها می انجامد، اما تفاوت های دیگری هم هست که یکی از آنها به وضعیت « رم » یا حرکتهای سریع چشم برمی گردد. «رم» حرکت سریع کره چشم فرد در هنگام خواب دیدن است، طوری که به نظر می رسد چشمها دارند صحنه های رویا را در اطراف می بینند.

در افراد دسته اول (یعنی نابیناهای مادرزاد یا پیش از ۵سال) «رم» ها یا دیده نمی شوند، یا دامنه بسیار کمتری دارند. علاوه بر این، همان طور که انتظار می رود، در رویای این افراد تصویرپردازی صوتی، واضح تر، قوی تر و جزیی از رویای افراد نا بینا است، یعنی این صداها هستند که بخش مهمی از احساسات و تصاویر را در خواب القا می کنند. نکته جالب این که افراد ناشنوا نیز خوابهایی به زبان اشاره و خیلی رنگی تر از افراد شنوا می بینند. نکته آخر هم این که، رویای نابینایان بیشتر درباره وضعیت های آشنا وتجربه شده است، تا موقعیت های غریب .